๗.
การจบการทำบุญ(สิ่งของ ปัจจัย) ที่ถูกควรทำอย่างไร ควรจบ (อธิฐานทุกครั้งหรือไม่
อย่างไรครับ เห็นบางครั้งจบตั้งนาน ส่วนผมบางทีก็จบว่าขอถวายเพื่อบูชาคุณพระพุทธ
พระธรรม พระอริยสงฆ์สาวก หรือขอให้พบแต่สิ่งที่ดีงามและขอให้พ้นทุกข์(บางทีเผื่อบิดา
มารดา ผู้มีพระคุณบางทีก็ขอให้มีปัญญาสติ)
การทำบุญต้องให้รู้จักเจตนาของตนว่าทำเพื่ออะไรเป็นเจ้าหัวใจ
ทำเพื่อพ้นทุกข์ในวัฎฎสงสารคือพระนิพพานอันนี้เป็นคิวสำคััญมากคิวก็ดี ความประสงค์ก็ดี
เจตนาก็ดี ความสัจที่ตั้งไว้ก็ดี ความอธิฐานที่ตั้งไว้ก็ดีก็มีความหมายอันเดียวกัน
ส่วนสิ่งของที่เราจะเอาไปบริจาคทานนั้น ถ้าหากว่าทำกับพระปฏิบัติเคร่งครัดในธุดงควัตร
หากว่าเป็นเกี่ยวกัยจีวร เราก็ต้องบังสุกุล การบังสุกุล การบังสุกุลมีหลายอย่างแบบหนึ่งบังสุกุลไว้ที่ทางจงกรมของท่านหรือที่บริเวณกุฏิท่าน
หรือที่บันไดท่านแล้วเอาใบไม้เป็นพาดไว้เพื่อให้เป็นเครื่องหมายว่า "บังสุกุล"
อีกแบบหนึ่ง เอาไปบังฯ ไว้ในศาลาประชุมสงฆ์ และหนทาง (บิณฑบาตร) หรือประตูเข้าวัด
ส่วนอาหารนั้นท่านผู้ถือธุดงค์เคร่ง
ท่านก็ยินดีอันตกลงในบาตร ส่วนโรงครัวนั้น ถ้าวัดใหญ่โตรโหฐานมีพระมากก็เว้นในการทำอาหารไม่ได้
แต่ท่านก็มีขอบเขตอยู่ ฉันหนเดียวด้วย ที่เรียกนั่งอาสนะเดียว ฉันในบาตรด้วย
ผู้ที่ฉันในบาตรเคร่งเอารวมลงทั้งหวานและคาวด้วย ไม่ได้ใส่ฝาบาตร ที่นี้
การอธิษฐานมันก็ต้องเอาเจตนา ของเราเป็นประมาณ เป็นภาษาไทยภาษาใจเราก็ได้
เพราะสิ่งเหล่านี้มันอยู่ต้นมือที่เราจะมุ่งบริจาคแล้ว ส่วนปัจจัยนั้นถ้าจะให้สะดวกกับองค์ท่านแท้
เราก้ต้องเอาธนาณัติ,ตั๋ว ฯ หรือเช็ค ฯ ส่วนจะน้อยหรือมาก มันก็ขึ้นอยู่เท่าที่เรา
ศรัทธาอันเป็นเจตนาของเรา ส่วนมีเจตนาเพื่อพ้นทุกข์ในวัฎฎสงสารไม่มาเกิดอีกนั้น
คำว่าไม่มาเกิด คือไม่มาเกิดในวัฎฎสงสาร คำว่าวัฎฎสงสารหมายเอาพรหมโลกลงมาจนถึงสัตว์เดรัจฉาน
เปรต อสุรกาย สัตว์ในนรก และเพื่ออุทิศให้บิดามารดาตลอดทั้งผู้มีพระคุณหรือทั่วทั้งไตรโลกธาตุ
อันนั้นเป็นเจตนาดีแล้ว ถึงแม้ของบริจาคทานเราเล็กน้อยก็ไม่ขัดข้องต่อธรรมะยิ่งได้บุญทวีคูณเหมือนเดิม
ถ้าทำมากก็ยิ่งได้มาก การอุทิศบุญให้แต่ท่านผู้อื่นบุญไม่ได้หมดไป มีแต่ได้ทวีมากแม้ข้าวเมล็ดเดียวจะอุทิศถึงไตรโลกธาตุได้ไม่ว่าทำบุญประเภทไหนชั่วลัดนิ้วมือเดียวก็ตาม
ขณะจิตเดียวก็ตาม อุทิศให้ไตรโลกธาตุได้ทั้งนั้น อุทิศให้ไตรโลกธาตุได้ทั้งนั้น
ท่านเหล่านั้นจะได้รับหรือไม่ได้รับแต่อุทิศให้ท่วมไม่เสียแล้งไม่เสีย และการทำบุญส่วนตัวก็ดี
หรือบุญอุทิศก็ดี ทำเพื่อรู้แจ้งพระนิพพานโดยด่วนนั้น มีอานิสงส์มากหาประมาณไม่ได้
และก็เป็นปัญญาไปทางลัดด้วยแต่ผู้สร้างบารมีแก่กล้ามาแล้ว จึงพอใจต้องการอย่างนั้น |