๒. ดิฉันขอพึ่งบารมีหลวงปู่ให้ผ่อนหนักเป็นเบาด้วยเถิดค่ะ เรื่องมีว่า ดิฉันและสามีแต่งงานมา ๑๕ ปีแล้ว มารดาของสามีพยายามหาผู้หญิงมาให้สามีหลายคนแต่ไม่สำเร็จ แต่ในครั้งนี้ท่านพยายามากเหลือเกิน โดยพยายามนำผู้หญิงคนนี้มาบ้านเสมอ ดุด่าว่าดิฉัน ไม่ยอกให้ดิฉันไปไหนกับสามี เพื่อให้ผู้หญิงคนนี้ไปแทน ท่านพยายามทำให้ลูกชายท่านเลิกกับดิฉันให้ได้ แต่สามีดิฉันเป็นคนมีใจเป็นธรรม พยายามอยู่ห่างผู้หญิงคนนี้ ดิฉันไม่มีที่พึ่งอื่นใด หากเป็นกรรมแต่ชาติปางก่อน ดิฉันขอให้หลวงปู่ช่วยให้กรรมนั้นเบาบางลงด้วยเถิดนะค่ะ

   รู้เรื่องทุกประการแล้ว จะอย่างไรก็ตามท่านรังเกียจเรา เราอย่าไปรังเกียจท่านตอบ โบราณกล่าวว่า "เหมือนกอบน้ำเข้าใส่ทรายผง เหมือนดั่งหว่านทรายผงลงในน้ำ" ดังนี้เป็นต้น เราต้องเอาความดีเข้าต่อสู้ ความชั่วชนะความดีไม่ได้ดอก เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลายด้วยและถ้าหากว่าเป็นกรรมเก่าที่ตามมาแต่ชาติปางก่อนก็ยกมือใส่หัวซะ ขอให้แล้วกันไปจะไม่จองเวรอาฆาตใดๆ ดอกดังนี้เป็นต้น ส่วนหลวงปู่ก็จะพยายามเมตตาไม่ให้เป็นเวรเป็นภัยกัน "ด้วยเดชะพระพุทธศษสนาอันทรงพระคุณค่าอยู่ไม่มีประมาณ ขอให้เรื่องปัจจุบันกาลนี้ให้คลี่คลายผ่อนหนักให้เป็นเบาลง สงบเสียอยู่ทุกเมื่อเทอญ"

ส่วนพระมารดานั้น ท่านทำกรรมไม่ชอบธรรม ไม่สมฐานะเป็นผู้ใหญ่ แต่ผลของกรรมก็มอบให้ไว้เป็นเรื่องของท่านซะ เรามีหน้าที่ทำดีต่อท่านเสมอ ท่านยิ่งแสดงความรังเกียจเราก็ยิ่งทำความดีเพื่อให้ชนะท่านเท่าที่จะทำได้ ปัญหาทั้งหลายหากจะสงบลงเอง เพราะบาปไม่ชนะบุญ