"พระหริภุญชัยบรมโพธิสัตว์" เป็นพระพุทฏิมากรทรงเครื่อง ขัดสมาธิเพชร ฐานบัวรองด้วยฐานหน้ากระดานวัดสุสัมฤทธิ์ หน้าตักกว้าง ๒๖.๕ นิ้ว สูงจากฐานถึงยอด พระรัศมี ๓๕.๕ นิ้ว ประดิษฐานที่พระระเบียง วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม ราชวรวิหาร

เดิมประดิษฐานอยู่ที่วัดพระธาตุหริภุญชัย จังหวัดลำพูนไม่มีประวัติการสร้าง มีความงามเป็นพิเศษตามเกณฑ์ที่กำหนดให้เป็นพระพุทธรูปสำหรับประดิษฐาน ณพระระเบียงวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม คือเมื่อครั้งที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๕ ทรงสร้างวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามครั้งนั้นมีพระราชดำริให้สร้างพระระเบียงเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปฝีมือช่างยุคต่างๆ และได้โปรดให้สืบหาพระพุทธรูปโบราณ ตามหัวเมืองต่างๆ โดยมีหลักเกณฑ์ดังนี้ ต้องมีความงดงามด้วยฝีมือช่าง พุทธลักษณะแตกต่างจากที่เคยปรากฏ และมีขนาดไล่เลี่ยกับที่จัดแสดง ดังนี้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยาดำรงราชานุภาพจึงได้อัญเชิญพระหริภุญชัยบรมโพธิสัตว์ลงมาจากมณฑลพายัพมาประดิษฐานอยู่ ณ วัดแห่งนี้